BIJ EMMAUS

Het leek zo’n mooi thema voor de 4 mei herdenking.Het waren zulke belangrijke verhalen over oorlogsleed.Het was een goed gevulde kerkzaal die aandachtig luisterde.Maar ineens realiseerde ik me als pastor dat de pijn ook te groot en te vers kan zijn om erover te praten.De Erfgoeddragers , 3 pittige tieners, vertelden het heftige oorlogsverhaal van ‘ opa en oma’ , een joods gezin wat uit elkaar gescheurd werd.  Het zijn de verhalen die we kennen, kinderen en ouders opgepakt. Het is het verhaal wat me trof toen ik in Auschwitz was, kinderen en ouders die op een perron gescheiden worden. Het is het verhaal van onlangs gestorven overlevende Edith Eger, die vertelde hoe haar moeder een andere kant op moest. Opdat we nooit vergeten, al is het 81 jaar geleden.Maar dan die 2 gasten in ons midden met de oorlogen van nu, iemand uit Iran en iemand uit Syrie.De een met een goed opgebouwde schets van de toestand in het vaderland, de ander met antwoorden in  gebroken stem op de vragen van een kind. Zij brachten de pijn van verscheuring en oorlog de zaal binnen, het verdriet werd zichtbaar, de wanhoop voelden we.‘ ik heb er helemaal geen woorden voor’ , zei de jonge stoere Syrier. En daarmee bedoelde hij niet dat zijn Nederlands te kort kon schieten, de pijn is te groot, te vers, te diep.Vertel! Het leek zo’n mooi thema, maar ik leerde (weer) dat echt leed niet te vertellen is, het voelt gewoon zo verrot!

Afgelopen week zat ik met mijn kleindochter een huisje te lego-en. Het blijft een leuk woord LEGO, in het Deens ‘speelgoed’, uit het Latijn ‘ik zet in elkaar’.  Ik dacht terug aan 2 jaar geleden toen ik nadacht over de kerk: voorop staan altijd de mensen (de kerk zijn de mensen), maar ook mijn favoriete kerkgebouw maakte: een kapel voor rust en stilte in het drukke leven, een opslag voor hulpgoederen voor mensen die dat nodig hebben, en in het midden een tuin met een huiskamer om elkaar te ontmoeten!

Gericht naar je binnenste gaan en je keren naar buiten,

'Het Woord is mens geworden en het heeft onder ons gewoond'

HUBAls je met een bolletje wol aan de slag gaat kun je starten met het draadje van binnenuit en het draadje van buitenaf…….Als je de kerk wilt uitleggen kun je dat doen met Bijbelse oude woorden als gemeenschap en theologische beelden als kudde, van binnenuitMaar wat als je gaat zoeken naar andere moderne woorden van buitenaf , die ook nog verbinding maken met de wereld om ons heen?Ik heb een woord ontdekt!

SEPTEMBER

Wie schrijft er zoiets raadselachtigs op?!

Ze zeggen dat het weer een warme zomer kan gaan worden! Ik zie er nu al tegen op, maar ga niet klagen. Tenslotte wonen we op het beste stukje aarde met een variatie van regen, zon, wind, warmte en koude….de seizoenen veranderen maar gaan wel door.

"Het is wel erg informeel hier", zei één van de vele gasten de afgelopen maand. Prachtig de Keistadkerk getypeerd!